Een weekje relaxen, beetje regelen en Operatie Ducktape part 2

Hier het beloofde verhaaltje!!

Vorige week maandag was eindelijk onze laatste werkdag, die we hebben afgesloten op de zaak met eerst een kopje koffie en daarna een biertje voor Jelt en een sapje voor mij. Nog even bijgekletst met iedereen en toen op naar het hostel.

Daar aangekomen uiteraard ook voor mij een welverdiende borrel en heerlijk bijgekletst met de weinig overgebleven bekenden, waaronder kakkerlak Carsten en Welsh John. Een lekker gevoel om weer terug te zijn in het vertouwde nest! Maar helaas stonk dit nest de eerste paar dagen verschrikkelijk! Onze kamergenoot, een of andere rare Australische gozer die zich door de weeks rot werkt en in het weekend alles weer schijnt op te blowen en pilletjes naar binnen gooit, heeft persoonlijke hygiene nou niet bepaald hoog op zijn lijstje staan. Zijn voeten zijn nog steeds te smerig voor woorden (sommige Australiers hebben de rare gewoonte om overal op blote voeten te lopenl, van gewoon thuis, tot op straat, in winkels en zelfs bij benzinestations), maar de stinklucht, een mengsel van dode dieren, tenenkaas en zweet, is inmiddels redelijk opgetrokken, na een woordje over het belang van douchen van Marita, de soort van manager van het hostel.

 

Wat we de afgelopen dagen hebben gedaan is vooral veel gelezen, nadat we eerst de benodigde boeken hadden aangeschaft. Wij zweren bij de schrijfster Martina Cole: dikke pillen over echt bizarre dingen, die toch ook wel weer heel makkelijk in het echte leven kunnen gebeuren. Niet dat je dat wilt weten en dat je het zelf meemaakt…. Als je ooit nog eens een boek van haar tegen komt, echt lezen!!

Voor de rest heerlijk bijgeslapen, lekker om een uur of 10 je bedje uitrollen, douchen, ontbijten, koffie, even de stad in of boodschappen doen. Echt dus een welverdiend relaxweekje!!

 

Vrijdag eindelijk de auto schoongemaakt en gestofzuigd, bij zo’n leuke ‘doe het zelf-carwash’. Was hard nodig, met alle boekjes, blaadjes en brochures die we de afgelopen weken hebben verzameld. Volgens mij rijdt de auto nu ook een stuk zuiniger, zonder al die extra troep haha.

Helaas kwamen we er zaterdag achter dat we de auto opnieuw konden uitzuigen, want er is WEER ingebroken!!! Zelfde raam, alleen een andere buit: deze keer hebben ze onze kleine stereotoren gestolen en het boekje met de bonnetjes van de afgelopen reparaties. Deze inbreker was ook minder zorgvuldig met inbreken en wel op 2 manieren. De eerste is dat hij niet alleen het raam heeft gesloopt, maar ook de plastic omheining. Hopen dat de prijs daarvan niet te duur is/ dat het niet echt nodig is om te maken. Ten tweede heeft hij voor een winkel met beveiligingscamera’s ingebroken, de sukkel!!! Zaterdag gelijk even naar binnen en maandag even binnenwippen om te kijken of ze de dader hebben gezien. En ja hoor!! Alles is vastgelegd op video, en als het goed is kan ik zo meteen het bewijs op cd gaan ophalen. Het is heel raar om iemand te zien inbreken in je auto, vooral omdat hij er wel erg backpacker-achtig uitzag: bloemetjeszwembroek, trui, rugtas, peuk in zijn bek en hup, daar ging het raam aan diggelen. Het jammere is alleen dat we aan het cd’tje weinig hebben: de inbraak is rond 1 uur ‘s nachts gebeurd, en, zoals wij inmiddels weten, wordt er dan niks vergoedt. Tja, het is kiezen of delen….. Zondagavond aangifte gedaan en inmiddels noemt Jelt mij een ‘little liar’. Hmm, hoe zou dat nou komen? Er is toch echt op zondag ingebroken tussen 5 en 8 uur ‘s avonds, en mijn cd’s zijn ook echt voor de tweede keer gestolen!!!! Nu nog even contact opnemen met de verzekering, maar dat kan pas als we het raam hebben laten maken, wat we morgenochtend vroeg pas laten doen. We voelden er weinig voor om het raam direct te laten vervangen, en er vervolgens een paar dagen later achter te komen dat er weer is ingebroken. Dus, om een lang verhaal kort te maken, ‘Ducktape-raam’ part 2 is een feit, en nu maar hopen dat deel 3 de volgende eigenaar in de hoofdrol heeft!!

 

Zondag hebben we doorgebracht op Rottnest Island, waar we de dag al fietsend op de goedkoopste, dus meest pijnlijkste fiets voor je billen hebben doorgebracht. Rottnest is erg mooi, maar veel van het zelfde. Aan de linkerkant zie je de zee en de strandjes, aan de rechterkant zie je veel groen, af en toe afgewisseld met een meertje. Toch hebben we heerlijk gelachen om onze niet aanwezige conditie. Rottnest is namelijk een erg heuvelachtig eilandje, en om dat te fietsen zonder conditie en zonder versnellingen….

 

‘s Avonds nog wat actie meegemaakt met een dronken backpacker die lag te slapen op de stoep vlakbij het hostel. Een Australisch stel vroeg ons of wij onze mobiel bij ons hadden, omdat ze toch even de ambulance wilden bellen, de backpacker reageerde namelijk total niet. Okee, ambulance gebeld, even gezellig gekletst met die mensen, omdat we toch moesten wachten op de ambulance. Toen zagen we de ambulance na een minuut of tien, de Australische vrouw stond netjes aan de kant van de weg te seinen, rijdt die ambulance gewoon door!! Na een minuut of wat kwam de ambulance weer terug, en wat blijkt… twee vrouwen. Dat gaat ook nooit goed! (nee hoor, maak maar een grapje, ik vind dat wij vrouwen 10 keer beter kunnen rijden dan de mannen, eat that!!!). Het zal je maar gebeuren, lig je ernstig dood te gaan, rijdt de ambulance gewoon door….

 

Maandag ook weinig nuttige dingen gedaan, behalve mijn tweede hepatitis-a prik gehaald. Ik wil iedereen adviseren om elke injectie in Australie te halen!! Wat kon die dokter heerlijk pijnloos prikken zeg! Hij masseerde mijn arm, stak de naald er in en bleef doormasseren totdat de naald eruit was. Ik voelde helemaal niets, mijn bovenarm is zelfs niet stijf geweest. Een groot verschil met de Nederlandse prikjes!! Dus As en Soonseng, doe er je voordeel mee ;-).

Ook hebben we de auto weggebracht voor een servicebeurt, en helaas, het interieur onder de motorkap moest erg worden opgepimpt. Ook de remmen moesten eraan geloven: zowel voor als achter was er nog maar 15% remkracht over, oeps! Niet dat ik dat helemaal geloof, de auto remde nog redelijk goed, het voelde in ieder geval niet als 15% (zo ver je dat kan voelen, tenminste). Na overleg met de monteur besloten om alleen de voorkant te laten vervangen, wat volgens hem het belangrijkste was. Anders werd het allemaal wel erg duur voor ‘ons backpackers’. Dus, de volgende keer moeten de achterremmen er aan geloven, en als we het het geld waard vinden kunnen we ook de schokdempers laten vervangen. Maar, dat lichte bumpy-achtige rijden is voor ons niet storend, dus zolang de auto door de keuring komt met de iets te zachte schokdempers, vinden wij het wel best! En uiteraard wat korting afgdingd, je bent en blijft Nederlander, zelfs als je aan de andere kant van de wereld zit!

 

Vandaag is het inmiddels al weer dinsdag en ben net even heerlijk naar de kapper geweest. Wat een kapper was dat zeg, hij maakte er echt een feestje van! Mijn haar is aardig uitgedund en geen enkel stukje haar heeft dezelfde lengte. Deze Aziatische kapper zweerde bij lagen, en ik geef hem geen ongelijk: mijn haar zit super. Nu maar hopen dat ik morgen na het douchen tot hetzelfde resultaat als hem kan komen….

 

Dat brengt ons bij morgen en morgen gaan we weer heerlijk verder met het reizen!! Na 2 en een halve maand Perth/ kleine dorpjes is het tijd om verder te gaan. Na het raam te hebben vervangen (kijken of we nog korting kunnen krijgen omdat we voor de 2e keer naar hetzelfde bedrijf gaan), gaan we weer op pad, om heerlijk de westkust te ontdekken. Heb van de week even de Lonely Planet uitgeplozen en het belooft erg mooi te worden! Monky Mia om heerlijk te snorkelen, Coral Bay, de grootste concurrent van het Great Barrier Reef (de ozzy’s zeggen dat het veel mooier is, minder commercieel en daarnaast is het Great Barrier Reef langaam aan het doodgaan) om weer heerlijk te snorkelen, Broome om weer even een klein beetje het stadse gevoel te hebben en gewoon een mooie omgeving, en dan The Kimberly, wat een supermooi National Parc schijnt te zijn. Vervolgens richting de volgende staat, Northern Territory, om daar van alles te ontdekken en na een week of wat aan te komen in Cairns.

Zoals jullie dus begrijpen zullen we de komende tijd slecht bereikbaar zijn op mobieltjes en het internet, door het slechte bereik en het te dure internet als je op reis bent. We proberen jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden en vergeef ons als we niet snel genoeg reageren ;-).

 

Hele dikke knuffels en we ‘spreken’  elkaar weer over een tijdje!!!!

Hier overnachten wij

Coolibah Lodge, Perth

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer