De eerste 500 kilometertjes

Hier is dan eindelijk weer een update van onze belevenissen!

Ik was gebleven in Bangkok en onze excursiedag naar van alles en nog wat. Allereerst een bezoek aan de allergrootste tempel ter wereld, wat bestwel indrukwekkend was. Omdat we deze keer een tempel bezochten met een tourguide, hoor je ook het verhaal achter de tempel en de diverse tempelgebruiken. Erg interessant om te horen!

Vervolgens ons eerste bezoek aan een authentiek thais toilet, wat toch echt wel het vermelden waard is. Thaise wc´s zijn namelijk vaak niet meer dan een 10 centimeter hoog aardewerk gestel, waar je dan al hurkend boven moet gaan hangen en je behoefte moet doen (ik zal bij het volgende thaise toiletbezoek een foto maken, zonder drollen of piesjes uiteraard!). Vervolgens denk je: waar is het wc-papier? Ohh ja, daar doen ze niet aan! Volgende keer toch even een rolletje ergens vandaan halen. Het volgende dilemma: hoe spoel je zo’n wc door? Ehm, niet dus! In de wc heb je een soort van kleine badkuip met water en een plastic bakje, tel 1 en 1 op, en je hebt 2: je pakt het bakje, vult het met water en op die manier spoel je je piesje weg. Maar, wat te doen als je net een lekkere bolus in de pot hebt laten vallen? Dan willen ze in sommige wc’s een poepformaat emmer hebben: extra groot (liter of 8), die je dan vult en in een keer in de pot mietert, om vervolgens te hopen dat je drolletje niet voor de volgende bezoeker blijft liggen. Hebben het zelf nog niet hoeven doen (hebben alleen maar kakjes gedaan op doortrekwc’s), maar van horen zeggen moet het werken. Hmm, ga liever toch op zoek naar een flushwc!!

Okee, genoeg over poepjes en piesjes, onze tweede stop waren de floating markets, echt heel grappig om eens gezien te hebben. Het jammere is wel dat het echt puur toeristisch is, veel souveniertjes, kleding, eettentjes... Hebben al echt superveel mooie dingen gezien om voor ons en voor anderen te kopen, dus aan het einde van de trip zal waarschijnlijk pakket met spullen van Jelt en Wen numero 3 worden opgestuurd naar Nederland! Toen konden we nog kiezen om een cobrashow bij te wonen, en als je in Thailand bent, zijn er toch echt een aantal dingen die je moet hebben gedaan, waaronder dus de cobrashow (daarnaast heb je nog een pingpongshow a la de bananenbar, maar dan met pingpongballen, thais boksen en nog veel meer. Of we de pingpongshow gaan doen, weten we nog niet zeker). Eerst gezellig langs hokjes met slangen in allerlei formaten lopen, en dan naar de show zelf. Jelt wilde uiteraard eerste rij zitten, dus stoer als ik ben, ging ik natuurlijk naast hem zitten. Het eerste optreden was leuk, niet heel eng, maar het tweede optreden bracht daar verandering in. De slang die optrad, kon namelijk 2 meter ver springen (2 meter was ongeveer bij ons op schoot), aldus de omroeper (natuurlijk wil je hier heel graag je vraagtekens bijzetten, maar als je op de eerste rij zit, lukt dat echt niet!!). En uiteraard, de man die de show met de slang deed, liet de slang lekker springen, terwijl hij zijn staart vast had, en  ook een aantal keren zonder dat hij hem vast had. De slang sprong dan in het watertje, zwom een stukje en werd gelukkig dan snel bij zijn nekvel gegrepen (gelukkig dat ie niet net aan het vervellen was, anders had ik dit logje toch heel anders geschreven!). Maar goed, je kunt je dus goed voorstellen dat de mensen op rij 1 (toevallig bijna alleen maar NL’ers, heeft het soms wat met ons doen en laten te maken dat we met zijn allen vooraan zaten?), inclusief dit stelletje hier, met een extreem bonzend hart deze show hebben aanschouwd. Pfff, wat was ik blij dat die slang de zak in ging en klaar was met zijn act!! Daarna nog een man die een show deed met 3 slangen tegelijk, in zijn hand werd gebeten door een van hen, Wennes dat stukje uiteraard op film heeft vastgelegd (volgt later), 2 slangen met zijn blote handen ving, en nummer 3 met zijn mond. Dus, eind goed, al goed!!

Na een lunchje op weg naar de Tigertemple, en hoewel de cobrashow erg hoog op ons lijstje superervaring stond, hebben de tijgers de slangen toch van de eerste plaats verslagen! Jullie hebben misschien de foto’s al gezien, en tja, foto’s zeggen vaak veel meer dan er een stukje over schrijven! Toch, in 1 woord: SUPERDEWAUWIE!! Een tijger aanraken!!! Een 3 maanden oud tijgertje over zijn buikje kriebelen, zodat ie vervolgens hardstikke speels wordt en lekker op je hand cq enkels gaat knabbelen!!! Ja, echt een superervaring, maar toch, het is wel heel raar dat je ‘zomaar’ een tijger kan aanraken, dat ze daar een beetje liggen, af en toe poseren, wat water drinken en nog eens poseren. Je zet toch je vraagtekens hoe dat kan, het is gewoon niet natuurlijk! Als laatste: WIJHEBBENWELLEKKERTIJGERSAANGERAAKTENMETDEWELPJESGESPEELD!!

Dat was woensdag, donderdag weinig gedaan, vrijdag weinig gedaan en zaterdag was het dan zover: de dag dat we begonnen aan onze rondreis door Thailand. Met de taxi naar het busstation, een buskaartje gekocht en daar gingen we. Het openbaar vervoer is hier dus echt spotgoedkoop: we hebben welgeteld 4 euro betaald om van Bangkok naar HuaHin te reizen, zo’n 250 kilometertjes. Ik wacht nog steeds op de dag dat we voor 4 euro naar Limburg kunnen, om gezellig even een bakkie met een puntje limburgse vlaai bij mijn zus te doen! De bus had nog airco ook, we kregen zelfs nog een flesje water en zo’n 4 uur later waren we in HuaHin. HuaHin was verre van bijzonder, vroeger een kustplaatsje, maar na de ontwikkeling van het plaatsje vol met sekstoeristen. Je kent ze wel, van die vieze oude mannetjes met zo’n jong Thais ding.... Echt, elke keer als je ze ziet, is het eerste wat je denkt: Gadverdamme!!! En als tweede: Tja, als het je gelukkig maakt.... Ten derde: Ach, het is hun leven, afgewisseld met opnieuw een gadverdamme. Daar nog wel 2 jongens ontmoet, Anders van Zweden en Phillip aus Deutschland, waar we mee hebben besloten om lekker verder te reizen.

Maandag vertrokken we naar Chumphon, maar eerst even een kaartje kopen, dit keer voor de trein. Phillip wist te vertellen dat de trein nog goedkoper was, dus laten we dat proberen! Okee, serieus: deze keer hebben we 250 kilometer afgelegd voor 1 euro!!! Echt waar, f de NS!! Okee, de treinen zijn dan wel niet zo goed als in NL, hebben regelmatig vertraging (in het guesthouse hing een tijd van 11 uur, bij het station was het inmiddels bijna 12 uur, en de trein vertrok daadwerkelijk om half 1), hebben geen airco en zitten lekker vol. Maar, daarentegen: airco heb je niet nodig, alle ramen stonden echt wagenwijd open (ook wel bekend als ARKO: alle ramen kunnen open), als iemand naast je weggaat, even iets asocialer zitten, de NS heeft ook regelmatig vertraging, en last, but certainly not least: ongeveer elke 2 minuten komen er van die lieve thaise vrouwtjes door de trein lopen om hun eten en drinken aan de man te slijten. Die vrouwtjes koken thuis diverse hapjes, gaan de trein in, en vervolgens duurt het niet lang voordat ze alles verkocht hebben. Daar staat tegen over de NS: als je met de trein naar Limburg gaat, heb je mazzel als er een keer zo’n miep met een koffierugtas langsloopt!

Om een uur of 6 eindelijk aangekomen, toch wel erg lange zit, en toen we de trein uitkwamen, stond onze doel van onze reis naar Chumphon al op ons te wachten: een mevrouw die boottickets naar Ko Tao verkocht! Direct een kaartje gekocht en op zoek naar een Guesthouse. We kwamen terecht bij Suda’s Guesthouse, en de lonely planet vertelde dat Suda, de eigenaresse, Engels sprak. Dat is niet echt alledaags, veel Thai-en spreken echt extreem slecht Engels, maar gaan wel in de toeristensector werken (waarom???). Maar goed, achteraf hadden we eigenlijk liever gehad dat Suda niet zo goed Engels sprak, jeetje, wat een zemel was dat mens!! Ze was niet erg blij met het feit dat we onze tickets al hadden gekocht, en bleef daar maar over doorgaan. Pff, erg vermoeiend, vooral na een lange dag wachten/ treinzitten. Uiteindelijk bracht ze ons eindelijk naar onze kamer, uiteraard nog steeds met veel ‘Ja, maar....’, hebben we vervolgens een hapje gegeten en toen heerlijk ons bedje in. De wekker zou de volgende dag, vandaag dus, om half 6 gaan, omdat de boot om 7 uur vertrok. Vroehoeg!!

Zodra je eenmaal je bed uit bent, valt het allemaal wel weer mee en na een paar bakjes koffie op de boot (een van de weinige echte lekkere bakkie’s in Thailand, hoewel het wel oploskoffie was) , voel je je redelijk wakker. Om een uur of 10 aangekomen, het eerste de beste guesthouse voor een nachtje geboekt (vanaf morgen zitten we ergens anders, dit kamertje heeft een bed, wc, ijskoude douche en een fan, en voor dezelfde prijs kunnen we ergens anders een twee keer zo grote kamer met warm water krijgen, wat toch heel uniek is op een eiland! De prijs bedoel ik dan, prijzen zijn hier echt hoger), lekker even lopen door straatjes en daarna heerlijk naar het strand!! Hmm, azuurblauw water, water van zo’n 25 graden warm, palmbomen... Oh ja, en geen zon!!! Serieus, we hebben sinds we hier zijn, 1 echte dag zon gehad en that’s it! Maar goe, we zitten heerlijk op een eilandje, zwaar aan het relaxen... wat is het leven toch zwaar.... Hee schat, wil je zo meteen nog dat verse kokusnootsapje uit een kokusnoot proberen? Of wil je liever een lekkere verse bananenshake? Nee, geef mij maar een ananassapje...... Zucht....

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer