Eindelijk een volledige update!!!

Het heeft even geduurd, maar dan krijg je ook wat!! Telkens wilde ik een weblogje maken, maar door allerlei gezeur met onze auto, kwam het er niet van. Maar daarover later meer!!

De laatste paar dagen in Monbulk voor ons vertrek naar de Great Ocean Road hebben we nog meer de toerist uitgehangen. Zondag naar Knox City, een typisch Australisch winkelcentrum, totaal niet te vergelijken met het wink in Schalkwijk! Maandag voor ons weer naar William Ricketts, een aborigional beeldentuin, maar eerst natuurlijk eerst een lunchje doen bij Pie in the Sky. De mamsies hebben daar hun eerste meatpie gegeten en waren direct verslaafd. Een meatpie is echt typisch Ozzy en te lekker voor woorden. Het is eigenlijk niet meer dan een hoop bladerdeeg met een lekkere vulling, maar o zo lekker! Heel jammer dat ze dat niet in Nederland hebben. Maar andersom: jammer dat ze hier in Australie geen heerlijke McKroketten, wiener melange, een fricadelletje speciaal, preischotel en echt lekkere mayonaise hebben....

Na William zijn beeldentuin zijn we heerlijk naar Miss Marples geweest. En Miss Marples is het echt waard om even een verhaaltje over te vertellen. Het is dus een typisch Engels theehuis, inclusief scones met cream en jam, heerlijke gerechtjes en toetjes zo groot dat je er direct misselijk van wordt. En toevallig is het hier in de streek nu Christmas in July, waardoor mevrouwtje Marples besloot heerlijk kerstliedjes te spelen, de boel te versieren met kerstversierseltjes en het haardvuurtje aan te steken. Ja, echt heel gezellig en errug lekker!! Als je ooit nog eens in de buurt bent, Miss Marples in Sassafras is the place to be!!!

Dinsdag was het rotweer, dus een heerlijk rustig dagje gedaan en woensdag lekker de Carribean Gardens (een grote markt met van alles en nog wat) afgestruind.

Ehmm, donderdag, wat hebben we toen gedaan? Ben het even kwijt.....

En vrijdag op naar Apollo Bay om, samen met Uncle Gerry en Aunty Anne, heerlijk de Great Ocean Road te discoveren!

Okee, alles in de auto, auto starten en wegrijden!! Helaas, binnen 5 minuten stond ons beestje, die we in plaats van ford falcon hebben gebombardeerd tot fart falcon, met als bijnaam 'onze Fart', met pech langs de kant. Fart wilde niet meer terugschakelen, met als gevolg dat je een rotonde in zijn 4 moest nemen en Fart vervolgens niet meer op gang kwam. Gelukkig zijn we lid van de RACV, oftewel de ANWB, dus even een belletje gepleegd. Ondertussen nog even zelf wat geprobeerd, maar op een gegeven moment deed Fart helemaal niks meer! Wij waren bang dat het beestje was overleden, we stonden praktisch klaar met een schop om zijn laatste rustplaatsje te graven....

Gelukkig kwam meneer RACV binnen een kwartier en gaf ons na 5 minuten weer hoop!! Fart kon volgens hem nog gereanimeerd worden, er was iets mis met het ontstekingsmechanisme en nog iets elektrisch. Pfffff, wat een opluchting!! Na wat schoonmaak- en beitelwerk, nam de RACV meneer het beestje nog even uit voor een proefritje en het was weer in orde, alhoewel we nog wel even naar een garage moesten om alles verder te laten testen. Toen we wilden wegrijden, ontdekten we dat de meneer van de RACV de handrem had gebruikt, wat echt ten strengste verboden is bij onze Fart, nadat we nieuwe remblokjes voor de achterremmen hebben laten plaatsen. Zodra je de handrem gebruikt, blijft hij klemzitten, met als gevolg dat je heerlijk met je handrem erop aan het rijden bent. Gelukkig hebben we bij het plaatsen van de nieuwe remblokjes wel een spoedcursus 'hoe haal ik de handrem van mijn auto af' gekregen, wat inhoudt: pak een hamer, ga onder de auto en ram lekker de handrem weer goed. Zo gezegd zo gedaan, en we konden onze weg vervolgen naar de garage.

Daar kwamen we erachter dat de motor al zo'n 6 jaar niet onderhouden is en er van alles en nog wat moest worden vervangen. De motor van Fart kreeg welgeteld 3 bypasses en nog wat nieuwe klepjes en dingetjes en klaar was kees! Gelukkig viel de prijs mee, hoewel het nog steeds zondegeld is als je je auto nog maar een week of 5 nodig hebt...

Nu kon onze reis echt beginnen, met zo'n 3 uur vertraging (lijkt de NS wel!!). Onderweg nog een broodje gegeten, inkopen bij de Aldi gedaan, nog een koffie'tjes achterover geslagen en om een uur of 7 waren we dan eindelijk in Apollo Bay. Eerst nog een hapje avondeten en op naar ons huis, wat we voor een week hadden gehuurd.

Het huis was echt wauw!!!! Heel groot, mooi, modern met een tikkeltje autentiek en het allerbelangrijkste: 2 badkamers, waaronder 1 met een bubbelbad!!!!! Hmmmm, echt heel zwaar, reizen door Australie met mama's!!

Wat we precies welke dag hebben gedaan, weet ik niet meer, maar we hebben veel gedaan! Een dag heerlijk richting Port Cambell gecrossed, waar onder andere de 12 Apostles, the Grotto (waar Jelt en ik illegaal over het muurtje zijn geklommen voor een nog beter uitzicht!!), the London Bridge en the Arch zich bevinden. Wauw, wauw, wauw, zelfs als je sommige rotsformaties al eens eerder hebt gezien.

Een andere dag wat wandelingetjes gedaan door het regenwoud, lekker die regengeur opsnuiven en genieten.

En nog een dag naar the Fly geweest. The Fly is een soort van metaal geraamte door het regenwoud, zodat je als het ware tussen de boomtoppen kunt lopen. De hoogte is varierend van zo'n 10 tot 47 meter, waarbij die 47 meter een uitkijktoren was, die nog lekker heen en weer ging ook! Ik, Gerda, Gerard en Anne vonden het echt zooo super, hebben ons echt suf staan te genieten, Jelt vond het wat minder, had last van acute hoogtevrees en mam heeft echt de 'wij zijn trots op jou'-award verdiend! Mam, die normaal al hoogtevrees heeft als ze in de lucht springt (bij wijze van dan, he??), heeft zich als een held gedragen. Volgens mij vond je het zelfs nog leuk ook! Ja, was zeker een geslaagde dag!

Een andere dag naar de Cape Otway Lighthouse, waar je op de weg er naartoe wilde koala's kan spotten. Hierdoor moet je wel goed opletten als je rijdt, iedereen stapt opeens vol op zijn rem bij het zien van zo'n lief pluizig beestje. Maar, het was niet onverdienstelijk, vooral omdat we ook nog een pluizebol met een babypluizebol op zijn rug hebben gezien!! Echt zooo schattig!

Voor de rest nog wat wandeltochtjes gedaan en wat watervallen bezocht. Een waterval, Marriner's falls, is toch echt de moeite waard om te vertellen, omdat de weg daar naartoe zo ontzettend leuk was! Je moest zo'n 2 kilometertjes lopen om er te komen, maar je moest over stenen in een beekje stappen, over boomstammen klimmen, onder boomstammen lopen... En wij maar hopen dat er iemand vol op zijn bek ging in het water. Helaas, dat is niet gelukt, maar Ger heeft er wel een lekkere natte schoen aan overgehouden!!

Waar we trouwens echt mazzel mee hadden gehad is het weer, we hebben zondag tot en met woensdag echt stralend weer gehad, blauwe lucht, zon... lekker warm dus! Maar sowieso zijn we braaf geweest, want bijna elke dag (op donderdag na) hebben we heerlijk gepicknickt, weer of geen weer! Goedkoop, gezellig, wat wil je nog meer??

Vrijdag was onze laatste dag en toen op naar Melbourne, waar we ook nog 2 nachtjes hebben geslapen. Het motel was zozo, maar hebben daar ook niet veel tijd doorgebracht. Zaterdag lekker Melbourne in, dingen bezichtigen, lekker gegeten, nieuwe spijkerbroek gekocht (mijn broek zei krak en elke dag scheurde het een stukje verder, totdat bijna de helft van mijn broekspijp open lag), lekker drankjes gedaan, het Crown Casino doorwandeld (wauw, wat een lobby!!! Daar kan Holland Casino nog een puntje aan zuigen), en om de avond af te sluiten een drankje gedaan in een super-de-luxe hotel, waar we echt prachtig uitzicht hadden op een chinese familie die aan het eten was. Gadverdamme!!! Van 4 meter hoorde je ze nog smakken, en je kon precies zien hoe een garnaal eruit zag nadat je hem 40 keer gekauwd had. Bah!!!

De volgende dag naar de Victoria Markets, weer lekker rondgestruind en daarna gezellig naar tante Gerda om daar 45 jaar in een middag bij te lullen. Vervolgens weer terug naar Monbulk, voor de laatste paar daagjes met de mama's.

Okee, maandag... Ja, maandag was echt de allerleukste dag! NOT!!!!!! (Nootdeuren, even opletten, dit zullen jullie erg leuk vinden!) Deze dag hadden we een afspraak om de registratie van de auto over te laten zetten van New South Wales naar Victoria. Wat een ramp! Alles ging goed, hoewel we wisten dat een van de nummers van de auto niet juist was (motor of chassis nummer). De man ging de nummers bekijken en toen begon het gezeur. Het chassisnummer was niet op de officiele Fart manier in de auto geplaatst, en we kwamen erachter dat we sowieso een oud en een nieuw nummer hadden, wat dus betekent dat onze Fart in het verleden een keer goed in de prak heeft gezeten. Hierdoor moesten we een police clearance (de polite moet kijken of er geen gestolen onderdelen in de auto zitten en hem vervolgens of vrijgeven of in beslag nemen) krijgen om de auto uiteindelijk te laten registreren. Hmmmm, leuk!!! Onze auto werd dus bekend gemaakt bij the Victoria Police Organised Motor Vehicle Theft Squad, en die zouden ons weer bellen voor een afspraak om Fart eens goed van binnen te bekijken. Na 5 dagen te hebben gewacht op een belletje nog steeds niks gehoord, dus dan maar zelf weer naar VicRoads (de organisatie waar je veel geld aan moet betalen om met je auto rond te mogen rijden) bellen voor hoe en wat. Onze auto was daar uiteraard niet bekend (das raar, we zijn er 5 dagen geleden geweest!) en de mevrouw had geen idee wat ze moest doen. Uiteindelijk moest ik naar de lokale politie gaan om te kijken of zij wat konden doen, maar ook de lokale politie had geen idee, ze hadden zo'n mooi raport nog nooit gezien!! Ondertussen ben ik zelf maar even gaan kijken welk nummer nou precies niet klopte, maar wat blijkt? Het chassisnummer op onze registratie en op de auto klopt gewoon, alleen ze hebben het in de auto niet op de juiste manier geplaatst. Een verkeerd nummertje opgeschreven? Ach, kras het nummertje door en ga gewoon verder waar je wat gebleven. Kortom, VicRoads heeft het goede nummer, alleen zijn ze het er niet mee eens hoe het is opgeschreven. Inmiddels hadden we eindelijk het nummer van de Theft Squad en heeft Jelt vandaag een belletje gepleegd om een afspraak te maken. Wat blijkt? VicRoads heeft het formulier wat ze moesten opsturen niet goed ingevuld, en na een hoop gepraat en gedoe mogen we nu opeens gewoon naar de lokale politie voor een police clearance. Tja, en daar wacht je een week op!!! Maar goed, zometeen gaan we gelijk, en hopen dat Politie Monbulk wat sneller te werk gaat! En dan weer een afspraak bij VicRoads maken om eindelijk de auto in Victoria te registreren...

Maandag hebben we ook de belastingspapieren ingevuld (het financiele jaar eindigt hier op 30 juni, rare Ozzy's!) en ook dat ging niet van een leien dakje. Wat een gedoe zeg!! Maar, uiteindelijk, na een uur of 3 zwoegen en zweten, krijgen we bijna al onze belastingcentjes terug! Nou ja, eerst zien dan geloven! En daar moeten we nog een weekje op wachten, dan wordt het gestort op onze rekening (en daar kan de Belastingdienst in Nederland weer veel van leren!!! Hier duurt het maar 2 weken, in Nederland een maand of wat??).

Okee, dinsdag en woensdag waren de laatste dagjes met de mamsies, lekker gezellig gedaan en woensdag nog even als afsluiter naar Miss Marples om te lunchen. Een half uur voordat we op weg zouden gaan naar het vliegveld, kwamen de mamsies er opeens achter dat ze zich een uur hadden vergist. Het vliegtuig zou een uur later vertrekken, dus dat betekende dat ze nog langer moesten wachten. Op het vliegveld nog lekker gegeten, gekletst en toen was het tijd voor het afscheid. Voor de ingang om naar de douane te gaan, stonden wij heerlijk foto's te maken, zegt zo'n aap opeens dat dat niet mag. Joh, zie jij een bordje hangen? Nee? okee, gewoon foto's maken!!

Het afscheid viel echt heel erg mee, we hadden een heerlijke 3 weken gehad en beschouwden het allemaal als luxe, je moeder en tante die op bezoek komen, welke backpacker heeftdat nou? Na heel wat knuffels en afscheidjes liepen ze door de douane en was het stil, erg stil. 's Avonds toen we weer in Monbulk waren was het ook zo stil, heel raar! Maar je komt al snel weer in je ritme (nou ja, ritme, lekker uitslapen, wat lezen, puzzelen, tv kijken, tussendoor wat eten) en we kunnen gewoon terugkijken op 3 ongelofelijk heerlijke weken!!

Zaterdagavond hadden we nog een open huis van Wilma en Wayne, heerlijk met een bbq en om een uur of 8 lekker illegaal vuurwerk afsteken (daar moet je toestemming voor krijgen ivm bosbranden etc).

Gister hebben Jelt en ik illegaal Underbelly gekeken. Illegaal omdat Underbelly een serie is gebaseerd op de onderwereld van Melbourne en het proces tegen de criminelen nog in volle gang is, waardoor iedereen in Victoria deze serie niet mag zien, maar ondertussen illegale kopien volop worden uitgewisseld.

Inmiddels heb ik ook weer wat ozzy slang geleerd, oftewel typische Australische uitspraken.

-Talking through your ass: uit je nek lullen

-It's cactus: het is kapot

-She's apples: zij is in orde 

-Your shout: jouw rondje

-Come to my piss-up: kom je naar mijn feestje?

-Chunder: kotsen

-You're a drongo: je bent een gek!

-Hair of a dog: het beste medicijn tegen een kater -> de volgende dag een biertje drinken

-Pass me the dead horse -> oftewel: pass me the tomatosauce: geef de tomatensaus

En tot slot nog een leuke zin, speciaal voor de Nederlanders, waarvan ik de betekenis nog niet geef. Als je een idee hebt wat het betekent, zet het in het gastenboek. Oplossing volgt binnenkort!!

Give me a call on the eau de cologne, when you get tot the bread and jam, and bring your chinaplate. 

Ik zal binnenkort ook de engelse vertaling van Klein Duimpje op de weblog neerzetten, is echt lachen, gieren, brullen!!!

Dat was hem voor nu, lekker lang verhaal om de afgelopen weken goed te maken!! Dusse, het is niet meer stil aan de overkant!!

Knuffels

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer