Eindelijk is het begonnen: van Sydney naar Melbourne

Hello Dutchies!!

 

Het is alweer een aardig tijdje geleden dat wij een verhaaltje hebben geplaatst. Inmiddels is er al weer heel veel gebeurd, maar we zullen bij het begin beginnen.

 

De eerste paar dagen Sydney zijn we druk bezig geweest met een auto’tje zoeken. De eerste auto die we hebben bezichtigd was 3 keer niks, vooral toen we het kogelgat in de voordeur zagen. Nou, zo’n auto hebben we liever niet!

Daarna hebben we gehele Parramatta-road (zo’n 25 kilometer) afgelopen, waar we een auto hadden gekocht: een witte ford falcon uit ’90, waar nog aardig wat aan moest worden verspijkerd. De lieve verkoper zou alles maken en ons op de hoogte houden van het hoe en wat. Toen de beste man terug belde, vertelde hij doodleuk dat ‘onze’ auto in zijn lunchpauze verkocht was door zijn college aan een ander stel…. Jaaaaja, zo kan je ook onder een verkoop uitkomen, toch??

Gelukkig hadden we die avond nog een afspraak staan om een auto in een suburb van Sydney te bekijken. Helaas was het die dag zulk barslecht weer, dat de treinen niet reden in verband met wateroverlast en technische problemen. Zou dit ook teken zijn dat deze auto ook niet voor ons was bestemd?

De volgende dag toch nog de auto bezichtigd en het was gewoon een superbak! Joe, een van oorsprong Libanese man, was superaardig en relaxed, had de auto al die tijd goed onderhouden en dat was ook duidelijk te zien (zie de foto’s, wat een bak he??). We hebben nog 400 dollar van de prijs af weten te halen (de auto kostte omgerekend ongeveer 1300 euripleuri, koopje toch?) en de volgende dag (zondag) hebben we de auto opgehaald en voor het hostel geparkeerd. Onze eerste auto was een feit!!!!

Helaas waren de goden ons niet goed gezind, de auto stond amper 2 uur geparkeerd en de eerste boete was een feit…. Tja, je moet wel geld in de parkeermeter gooien, zelfs op zondag! Het leuke in Australië is date en boete niet persoons- maar auto-gebonden is. Je kan dus heel makkelijk onder een boete vandaan komen, vooral omdat wij geen vast verblijfsadres hebben. Op die manier zou de boete dus voor degene zijn die onze auto over 10 maanden overkoopt. Maar goed, de auto moest nog op onze naam worden gezet en worden verzekerd, wat met een onbetaalde boete toch wat problemen op kan leveren. Bij deze willen wij alle mensen die een bijdrage hebben geleverd op ons ‘see you later alligator-feestje, bedanken, jullie hebben de boete betaald!

 

Maar goed, het leukste moet nog komen. Toen de auto net geparkeerd stond voor het hostel, en wij hem aan vrienden wilden laten zien, ging de auto niet meer open…. Na aardig wat gevloek, getier etcetera, konden we eindelijk de kofferbak open maken. Zelfs de parkeerwachter die langs liep met de gedachte: ‘die zijn vast die auto aan het stelen’, kreeg de deur niet open. Maar om nu elke keer via de kofferbak je auto in te komen…. De sleutel was gewoon te versleten, maar gelukkig kon de sleutelmaker achterhalen welke sleutel we nodig hadden en 20 minuten later waren we een auto die open kon rijker!!

 

Ondertussen stonden we in het hostel bekend als het stel dat binnen 2 uur een boete had en waarvan de auto niet open kon… Erg vreemd, om zo bekend te staan. Er zijn zondagavond dan ook aardig wat opmerkingen over tafel gegaan over onze auto. Een kleine greep uit deze opmerkingen:

*bij jullie staat de deur altijd open

*in elk slotje past een sleuteltje

*je valt met de deur in huis

*sta ik voor een winkel/wc/etcetera, gaat de deur gewoon niet open!

*krijg jij die deur open?

*wat is er gedeurd??

*daar is het gat van de deur

*verdeurie!

*dat is een schot voor open deur

*dat doet de deur dicht

En zo ging het de hele avond…. Oh ja, alle mensen uit het harbour hotel in Sydney: bedankt voor al het lachen die avond! Enne, we zijn hier in Melbourne Tim en Dennis weer tegengekomen, heel toevallig!

 

Afgelopen dinsdag zijn we vertrokken richting Melbourne, waar we vrijdag zijn aangekomen. We hebben heerlijk een toeristische route gereden: dinsdag eerst naar Canberra, de hoofdstad. Hier hebben we ons eerste nachtje op de camping doorgebracht: wij in onze auto, Beth en Joke in de tent. De volgende dag de tourist uitgehangen: naar het parlementshuis geweest, het oorlogsmonument bekeken, helaas niet naar het oude parlementshuis geweest. Toen weer doorgetuft richting Orbost, een klein plaatsje in het zuiden. Ook daar weer op de camping geslapen, waar Beth en Joke dit keer wel heerlijk op een luchtbed hebben geslapen. In Orbost hebben we ook de mooiste sterrenhemel ooit gezien, ik kreeg spontaan de neiging lekker buiten te slapen, maar alle vliegen hielden me toch tegen.

Vanuit Orbost was het niet zo heel lang meer om in Lakes Entrance te komen, een soort vissersplaatsje aan de zee. Na ingechecked te hebben op de camping (een camping is dus veel goedkoper in vergelijking met een hostel. Deze camping kostte voor ons vieren namelijk 29 dollar, terwijl 1 nacht hostel rond de 25 dollar kost pp), zijn we naar de Buchan Caves gegaan, waar we aardig wat stalagtieten en stalagmieten hebben gezien. Het was echt heel mooi (foto’s volgen later), alleen net te lang voor het goede. ‘s Avonds hebben we heerlijk een pizza’tje laten bezorgen (we zijn dus nog steeds niet 100% backpackers haha). Nou ja, pizza’tje: Jelt vond dat we beter 2 family-pizza’s konden bestellen, omdat voordeliger was. Hij wist alleen niet hoe enorm groot die pizza’s waren, en ik en de anderen eigenlijk ook niet. We hebben dus ruim 2/3 pizza in zakjes in de koelbox moeten doen, het was zonde om weg te gooien.

 

Gisteren (vrijdag) zijn we dan eindelijk aangekomen in Melbourne, waar het stralend mooi weer was!! Even heerlijk naar het centrum geweest, waar overal muziek/ kerstliedjes klonken, en heerlijk naar een thais restaurantje geweest, waar we voor 6 euro hebben gegeten. Hmmmmm.

 

Morgen gaan we op weg naar Monbulk, op bezoek bij alle familie. We zijn van plan om daar een week of 3 te blijven en te werken, om dan weer heerlijk verder te trekken. Wie weet wat we dan allemaal weer mee gaan maken!!

 

Als het goed is kunnen we weer smsjes ontvangen: ik heb gister namelijk een smsje ontvangen van Eke!! Maar sinds gister is er voor de rest nog niets doorgekomen, dus misschien blijft het ook wel bij Eke. We zullen binnenkort wel weer contact opnemen met Vodafone, kijken of er al iets meer bekend is.

 

 Dat was het voor nu weer, tot de volgende keer!!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer