De gevolgen van een dagje vrij....

Als je 11 dagen achter elkaar gewerkt hebt, is je biologische klok op je vrije dag direct van slag. Je zet je wekker sowieso niet al te laat, om te voorkomen dat het de volgende dag weer zo tegenvalt om om 6 uur op te staan, je plant je dag niet al te vol, het is en blijft je vrije dag!!

Toch slaap je iets langer uit dan dat de wekker je toestond, onder het mom van: nog even lekker doezelen. Je houdt je braaf aan je relax-dag: het winkelcentrum waar je naartoe wilde blijkt opeens elke zondag dicht te zijn. 's Avonds ben je helemaal kapot, omdat al het harde werken er toch een keer uit moet. Maar.... Je bent niet zo stom om vergeten je wekker te zetten!! Blond, maar niet dom, zullen we maar zeggen.

 

De volgende dag: Wen, hoe laat is het? Het is veel te licht voor 6 uur 's ochtends!! Ohhhh, 8 uur geweest, hellup!!! Hup, snel wat kleren aan, tandenpoetsen, werk bellen. Ohh, Gary neemt niet op, dan rijden we er maar naartoe!

 

Om kwart voor 9 kwamen we braaf op ons werkje, een lachende Gary kwam ons tegemoet lopen: tja, moest je maar geen vrije dag nemen, grinnik, grinnik!!! Helaas was ons werk voor die dag al weggegeven, dus hadden we opeens een ongeplande vrije dag. Okee, wat zullen we doen? Naar het winkelcentrum waar we gister naartoe wilden?

Wij de auto in, en daar aangekomen was het winkelcentrum dicht.... Ohhh, ja, tuurlijk, het is Labourday!! Labourday is een nationale feestdag, vergelijkbaar met 1e kerstdag: alles is dicht, op een paar kleine buurtsupermarktjes na. Toen even heerlijk een bacon-deluxe-menu bij de Hungry Jacks (in de rest van de wereld bekend als BurgerKing) gegeten en opnieuw een dagje heerlijk gerelaxed!

 

Gister had ik nog een erg leuke aktie op het werk, niet specifiek een dom blondje aktie, maar het komt redelijk in de richting!! Zoals elke dag ging ik lekker onder een boom, in het gras mijn heerlijk gesmeerde broodjes opeten. Na een halve minuut voelde ik opeens allemaal speldenprikjes op mijn benen en binnen no-time wist ik het al: Onze Wennes zat met haar kont op een mierennest!!!! Ik weet het, daar moet je echt Wendy voor heten, wrijf het maar niet in!!! Na alle mieren dood te hebben gemaakt, althans, dat dacht ik, voelde ik opeens prikjes onder mijn billen... Neeee, niet ook daar!!! 10 minuten later had ik eindelijk het gevoel mieren-vrij te zijn, gelukkig!!! Trouwens, mijn broodje heb ik een paar meter verderop gegeten en gelukkig was deze nog 100% mieren-vrij.

 

Inmiddels is het duidelijk geworden dat we niet naar Bunbury gaan, maar naar een andere plaats. Waarschijnlijk wordt het Kalgoorlie, een typisch mijndorpje, met op elke hoek van de straat een pub. Als het goed is slapen we heerlijk in een hotel, maar een motel is op zich ook niet verkeerd.

We zouden eigenlijk vandaag moeten vertrekken, maar het loopt allemaal nogal mis bij het ICT-gedeelte van HeliWest. Vandaag zou namelijk een groep naar Albany gaan, maar er was wat mis met de plattegronden, en deze groep ging nu de eerste groep achterna richting Bunbury, om deze groep te helpen. Heel misschien gaan wij nu naar Albany, een heerlijk kustplaatsje, wat vele malen koeler is dan Kalgoorlie, waar geen zee te ontdekken is. Maar we denken zelf dat het Kalgoorlie blijft, waar we ons dus heerlijk zullen begeven onder alle hardwerkende mijndelvers, in de stad van het goud. Hmm, wie weet duiken we tijdens onze paleninspectieronde nog wel wat goud op, zou een erg leuk extra'je zijn!!!

Maar goed, misschien gaan we morgen weg, anders hebben we een dag vrij. En anders gaan we hopelijk vrijdag weg. Moeten we al onze spullen weer eens inpakken, de auto bij HeliWest parkeren en met de Ut van de zaak, die ze 'toevallig' hebben ge-upgraded naar een Ut met airco (JAAAAAA!!!!!) en een paar scooters achterop zo'n 600 kilometertjes het land in rijden. Toch heerlijk, even een nieuwe omgeving, weg van het stille en steeds saaiere Perth en hopelijk krijgen we genoeg etensgeld om elke avond heerlijk een steak met aardappeltjes en groenten weg te kauwen.... Zwaar leven hoor, als werkende backpacker!!!

 

Ik wilde de cursus inburgeren in Australie ook nog wat verder uitbreiden!! De 2 meest voorkomende auto's hier zijn Ford en Holden. En weet je, Holden is precies hetzelfde als Opel!!! In plaats van een Opel kadet, zeggen ze hier: een Holden Berlina, wat toch een stuk sjieker klinkt! Ik moet opeens denken aan dan programma wat we vroeger altijd keken: 'Hyacinth Buckett is not home at the moment.' 'Noo, Bouquet, it's Hyacinth Bouquet!!'

Nog een verkeerrariteit: in Australie kennen ze geen parkeerschijf. Als je ergens maar 2 uur mag parkeren, zet je je auto gewoon neer. Als je hem na 2 uur weghaalt, is er niks aan het handje, maar vaak is het zo dat als je hem na een dag weghaalt, er nog steeds niks aan het handje is! De politie controleert wel, door op een van de banden een witte streep met krijt te plaatsen. Als deze streep er na 2 uur nog steeds zit, ben je de sigaar en krijg je een prent. Maar als je er, voordat de politie voor de tweede keer komt kijken, achter komt dat er een mooie witte streep op je band zit, gooi je of een emmer water over je band, of je haalt de streep weg, of, de makkelijkste manier, je verrijdt de auto een meter. Dan is er helemaal niets aan de hand en heb je mooi de politie gefopt!! (ik vond het woord foppen gewoon zo goed in dit verhaal passen!!)

Een andere rariteit is dat elektronica hier over het algemeen echt spotgoedkoop is!!! Verander het dollarteken in een euroteken en je weet de prijs in Nederland.

 

Wie weet komt het volgende verhaal van zo'n 600 kilometer verder, en anders nemen wij de verhalen van zo'n 600 kilometer verder gewoon mee naar Perth, om ze daar op te schrijven.

Dikke kussen voor iedereen en de allerdikste voor het kleine wondertje!!! ( I think you all know who I mean!)

 

 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer