ff wachten...... PIZZA!!!

Well, voor het eerst sinds lange tijd weer een logje niet vanuit Monbulk!! Vandaag zijn we aangekomen in Sydney, maar daar later meer over.

Afgelopen donderdag zijn we eerst heerlijk uiteten geweest met ome Gerard en tante Anne, als bedankje voor de heerlijke tijd, heerlijk eten en alle goede verzorging die we de afgelopen weken hebben gehad. Het restaurantje bevond zich in Lilydale, en ome Gerard heeft al besloten dat, zodra de senior´s kaart binnen is, ze daar met enige regelmaat zullen eten. Het eten was namelijk echt heerlijk, en verre van duur! En zodra je dus de ´oude-lullen-leeftijd’ bereikt, krijg je daar je eten voor een spotprijsje! Tja, daar kan je toch niet zelf voor koken, lijkt me!!

Vrijdag hebben we nog een heerlijk lui dagje gehad, en zaterdag even de auto van tante Anne weer gewassen (in plaats van lichtbruinig met een grijzige gloed is ie nu weer wit). ’s Avonds zijn we heerlijk met Lida&Robert, Wilma&Wayne, Nel, Gerard&Anne en wij twee uit eten geweest als afscheid. Toen begon het echt door te dringen dat we echt weggaan, dat het tijd was om afscheid te nemen en weer door te gaan. Ook in dit restaurantje hebben we heerlijk gegeten, was het supergezellig en hadden we naar alle waarschijnlijkheid een redelijk echte homofiele ober, die prachtig kon poseren voor de camera en erg goed was in tafelkleden strijken, terwijl ze al op tafel liggen. Tja, raar volkje, die ozzie’s!!

Zondag was het tijd om de backpacks weer eens te voorschijn te toveren en waren we aangestoken met het inpak-virus wat al enkele weken in huize Van Horick huist. Het is echt eeuwen geleden dat we de backpacks hebben gebruikt,  en na nog wat uitzoekwerk, hebben we alles er gewoon ingepropt en zullen we ze van de week vast wel weer wat handiger inpakken. Vervolgens het laatste avondmaal (prei- en linzensoep, erg jammie!!), met uiteraard het laatste stukje Australische cheesecake als toetje. Farewell cheesecake, see you back in Holland!!

Vervolgens afscheid nemen van ome Gerard, die de volgende dag (vandaag dus) gewoon moest werken. Maar.... being a sneaky bugger zit toch echt in de familie (he, renaat??), dus wie kwam daar opeens aanlopen toen we druk bezig waren met inchecken?? Juist!!!

Maar goed, we zouden dus om 14.15 uur vertrekken met JetStar (lekker cheap!!) , en toen we net aankwamen op het vliegveld, kregen we een sms: de vlucht is gecancelled, en vertrekt om 19.30!! Wat zeg je?? Even naar JetStar voor uitleg, en daar werden we doorgestuurd naar Qantas. Na een uur in de rij hebben gestaan voor eigenlijk geen idee wat, kwam er eindelijk een beetje informatie: het hele vliegtuig zou worden overgeboekt naar diverse vluchten van Qantas, en iedereen zou diezelfde middag nog in Sydney aankomen. Maar goed, ozzies en tijd en een combinatie van lik me vestje, wat dus inhoudt: zeggen de ’s middags, dan kan het even makkelijk ’s avonds of die dag erna worden.

Even een tussendoortje: Qantas heeft de afgelopen weken ongeveer 48 noodlandingen moeten maken, door allerlei mankementen. We hebben zo ons best gedaan om niet met Qantas naar Syndey te vliegen en waarmee vlieg je uiteindelijk?? Juist!

Elke 10 minuten werd er weer een leuk praatje gehouden door een JetStar-mevrouwtje, die eigenlijk telkens hetzelfde vertelde: het is heel vervelend voor u, maar we doen ons uiterste best. Ondertussen duurde het minimaal 15 minuten voor elke gemaakte boeking om deze over te boeken naar het Qantasvliegtuig en besloten medewerkers van Qantas lekker te gaan lunchen. Ja, dat is de juiste mentaliteit, zeggen wij NL’ers dan!

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken: we hebben 2 uur in de rij moeten staan om overgeboekt te worden naar een ander vliegtuig, die 2 uur later zou vertrekken dan onze originele vlucht, die vervolgens weer met enige vertraging vertrok doordat een paar passagiers kwijt waren maar toch weer snel werden teruggevonden, ondertussen nog uitgebreid afscheid genomen van ome Gerard en tante Anne, en als je ooit nog eens extreem rijk wil worden, dan moet je een ‘hoe werk ik efficient in diverse situaties’-cursus geven in Australie. De vlucht zelf is gelukkig helemaal goed verlopen, je knippert een keer met je ogen en je bent praktisch in Sydney (iets meer dan een uurtje vliegen) en er hoefde geen noodlanding gemaakt te worden en er is ook niks ontploft of wat dan ook. Lang leve Qantas!!!

Toen we eindelijk in Sydney waren, hadden we nog wat probleempjes met onze gratis airport-pickup, omdat niemand wist waar we moesten wachten. Dus ook na daar een uur of wat te hebben gewacht (tja, je hebt wel eens van die dagen dat je echt overal op moet wachten), werden we eindelijk opgepikt en afgedropt in ons hostel in Sydney, waar ik dit verhaal nu via gratis wireless internet aan het tikken ben.

Maar goed, we zijn er en dat is het belangrijkste!!! De komende dagen de laatste dingetjes regelen (oa visum voor Thailand, niet geheel onbelangrijk) en nog even heerlijk genieten van Australie!!!!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer