Wij bijna werkende backpackers!!!!!

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat we wat van ons hebben laten horen op de weblog, omdat ik anders ons geheimpje had verteld. Wij hebben namelijk vanaf morgen een baan!!!! Donderdag liepen we van de tuin het hostel binnen en toen zwaaide de eigenaar van dit hostel met een briefje en vroeg of wij nog werk zochten. Uiteraard waren wij er als de kippen bij, hoewel we ons die dag daarvoor hadden ingeschreven bij een uitzendbureau. Ze vertelde dat er elektriciteitspalen moesten worden geteld al rijdend op een scooter en dat daar 200 dollar, omgerekend 120 euro, bruto per dag mee kon worden verdiend. Natuurlijk heeft Jelt direct gebeld, en de man, Brian, vroeg hem om, naast mij, nog 2 andere mensen te regelen. Dat is nou niet bepaald een moeilijke opgave als je in een hostel woont: iedereen wil werken, en vooral als je daar veel geld mee kan verdienen! Wij weer teruggebeld, de namen doorgegeven en vrijdag zouden wij een training hebben over de baan en hoe om te gaan met de scooter en het navigatiesysteem.

Helaas liep alles goed mis, omdat de navigatiesystemen moesten worden ingevlogen en doordat het in grote delen van Australië regent, liepen vele vluchten vertragingen op. De training vrijdag ging niet door, deze werd verplaatst naar maandag en daarna zouden wij direct aan de slag gaan als palenteller.

Helaas was dit niet het enige wat mis ging, de baan was namelijk ingewikkelder dan eerst werd verteld. Ook konden wij maandag niet direct aan de slag, omdat er te veel mensen zich hadden ingeschreven (de baan was maar voor 10 mensen, zo’n 25 mensen wilden net als ons ook veel centjes verdienen). Hierdoor zouden wij eerst een jobinterview hebben, en op deze manier zouden de juiste mensen worden uitgekozen.

Maar goed, de afgelopen dagen hebben wij geleerd dat Australiers nou niet precies nakomen wat ze zeggen: maandag, gister dus, hadden we geen jobinterview, alleen de training en iedereen heeft de baan gekregen, met als gevolg dat we nu in wisseldiensten werken. De ene dag werkt die groep, de andere dag weer een andere groep. Maar….. we hebben goede hoop dat we binnenkort misschien wel elke dag moeten werken, omdat ongeveer 70 procent van de mensen niet begreep wat nu de bedoeling was van de baan. De voornaamste reden hiervan, was dat de mensen van het bedrijf niet goed konden uitleggen wat nu precies de bedoeling was, telkens dingen veranderden en ons de godganze dag lieten wachten. We zijn gister namelijk van 8 tot 4 bezig geweest, waarvan we ongeveer 6 uur hebben gewacht. De training kon dus makkelijk in 2 of 3 uur worden gegeven, wat ook van te voren werd gezegd, maar ook dit is typisch Australisch: ‘No wucking forries’ (oftewel no fucking worries).

Maar goed, nu stoppen met zeuren, het is een goedbetaalde baan, waar ik jullie meer over ga vertellen. De hele bedoeling is om elektriciteitspalen en –draden te inspecteren op overhangend groen en brandplekken. Een boomtak mag bijvoorbeeld niet binnen een meter van een elektriciteitsdraad zitten, in verband met brandgevaar. Wanneer de tak zich binnen een halve meter van een draad bevindt, of zelfs de draad aanraakt, moeten wij direct Western Power bellen en daar melding van maken. Dit alles doen wij op een scooter en met een navigatiesysteem. In het navigatiesysteem staan alle elektriciteitspalen vermeldt, dus je klikt er een aan, Tommie stuurt je naar de elektriciteitspaal en checken maar. Vervolgens moet alles weer worden ingevoerd in de TomTom, dat je de paal daadwerkelijk hebt gezien, of de paal okee of niet okee is, wanneer de paal niet okee is, foto’s maken en eventueel bellen. Dat is dus onze nieuwe job vanaf morgen.

Het leuke is dat we dit voor zo’n 4 weken kunnen doen, en er binnenkort nog meer scooters en TomTom’s binnenkomen, zodat iedereen vaker kan werken. Na die 4 weken bestaat er een kans dat je uitgezonden wordt naar andere plaatsen buiten Perth: dit verdient nog meer en je eten en accomodatie wordt betaald. Voor ons zou dit misschien nog een oplossing zijn, omdat wij vele plaatsen in het zuiden nog willen bezoeken. Als je dit kan doen door tegelijkertijd te werken en veel geld te verdienen, waarom niet?? Toch gaan we eerst even afwachten hoe het morgen gaat, want het hele verhaal blijft nogal raar, en zelfs de mensen van het bedrijf snappen het niet voor de volle 100 procent. To be continued…..

 

We zitten inmiddels ook weer in een ander hostel, omdat het eerste hostel ons niet goed beviel. Vaak voel je de sfeer al zodra je het hostel binnenstapt, het is dan een duidelijke ja of nee. Heel af en toe een misschien, maar dan kan je er altijd nog wat van maken. Na twee dagen in dat hostel te hebben gezeten, hebben we 2 nachten op de camping doorgebracht, omdat alle hostels in Perth volzaten, in verband met een groot Artsfestival. Gelukkig konden we vorige week maandag in ons nieuwe hostel terecht, waar de sfeer echt heel goed is. Er zitten hier ook aardig wat Ieren, die echt heel gezellig zijn. Ook hebben we goed contact met een Nederlands meisje, Miriam en nog paar anderen. Heel gezellig en al aardig wat kaartspelletjes geleerd van onze Ierse vriendjes (shithead is onze favoriet, maar sevens en beg on my neighbour is ook erg leuk).

 

We hebben ook weer heerlijk de toerist uitgehangen! Een dag zijn we naar Aqwa, het aquarium van Western Australia geweest, wat vergelijkbaar is met Sealife in Scheveningen. We hebben aardig wat extreem gevaarlijke vissen gezien, die je absoluut niet tegen wil komen als je heerlijk aan snorkelen bent. Maar, het is wel goed dat je weet hoe ze eruit zien, want mocht je er een tegenkomen, dan ben je tenminste niet zo stom om te denken: ‘dat is een mooi visje, die ga ik aanraken!’.

Ook zijn we een dagje naar de Fremantle prison geweest, een gevangenis uit 1850 ofzo, die tot 1991 nog in gebruik was. Het is heel bizar om te zien, omdat 1991 zo kort geleden lijkt, maar als je die gevangenis ziet, is het echt een wereld van verschil vergeleken met de gevangenissen die je tegenwoordig in documentaires zien. Het is echt heel oud, en uit alles wat de gids vertelde, bleek dat elke gevangene puur aan het overleven was. Een voorbeeld: het beste baantje was in de keuken, want dan mocht je onbeperkt warm eten, wanneer het net gekookt was; de overige gevangenen kregen dus vaak koud eten. Er zijn ook weer voorbeelden over hoe goed deze gevangenis was: als je bijvoorbeeld als politie-agent of kinderverkrachter daar binnen werd gebracht, werd je echt apart gehouden van de ‘normale’ gevangenen, omdat deze je echt wilden vermoorden. Zij hadden dus een eigen ‘yard’, die direct achter hun cel lag. Deze ‘yard’ lag dan wel weer tussen de gewone ‘yards’ van de andere gevangenen, zodat de anderen vaak hun wc-emmers over de muur gooiden om het allemaal wat leuker te maken. Klinkt gezellig….

We hebben ook de galgenkamer bezocht, waar zo’n 40 mensen zijn opgehangen. Ik vond het bestwel bizar om dat te zien, maar het was gelukkig niet naar om te zien, eigenlijk eerder bestwel interessant.

 

Voor de rest hebben we niet veel interessants gedaan, behalve heerlijk de stad in om even lekker wat te doen. Perth is een hele leuke stad, maar aan de andere kant is het ook aboluut geen stad: het is heel rustig, de winkels sluiten elke dag om 6 uur, behalve op vrijdag koopavond, en de winkels zijn op zaterdag zo rustig… Heel raar, maar ook wel heel lekker. Als ik moet kiezen tussen de drukte van Sydney of de rust van Perth, kies ik toch voor de laatste.

We zijn afgelopen Vrijdag ook weer eens wezen stappen, voor het eerst sinds een maand. Het hostel hier verderop heeft een leuke deal met een kroeg gesloten: iedereen betaalt 10 dollar (6 euro) en dit wordt verdubbeld door de kroeg. Vrijdag waren we met 85 mensen, waardoor het totaalbedrag op 1700 dollar kwam. Deze 1700 dollar drink je met zijn allen op, waarbij je kan kiezen uit bier, wijn of champagne. Een heel leuk concept, alleen werkt het voor geen meter. Iedereen drinkt zichzelf in een uur lam, waardoor er voor de rustige drinkers onder ons, na dat uur niets te drinken meer is, omdat de 1700 dollar al opgedronken was. Ja, je kan wel wat drinken, maar dan moet je betalen. Een voorbeeld van een tafel waar iedereen lam was: de tafel stond na 1 uur nog vol met 15 jugs (kannen bier) en 20 glazen bier. Gelukkig werd hier wel wat aan gedaan, de jongens van deze tafel kregen gewoon niets meer.

Wat wel weer grappig was deze avond, is dat ik een jongen uit Hillegom ben tegengekomen. Zit je aan de andere kant van de wereld….

 

Ten slotte hebben we een nieuw spelletje uitgevonden: nederlandse gezegdes en spreekwoorden vertalen naar het Engels. Echt, zo grappig, omdat iedereen geen idee heeft wat je bedoelt, behalve andere Nederlandsers.

Enkele voorbeelden:

    the dollar finally felt down: het kwartje is eindelijk gevallen donkeybridge: ezelsbruggetje sitting on your money: op je geld zitten
Etcetera etcetera.

 

Ik zal jullie zo snel mogelijk vertellen over hoe het werk was, dus voor nu tot de volgende keer!

 

Hier overnachten wij

Coolibah Lodge, Perth

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer